علائم ظهور منجی موعود (قسمت دوم)

بر طبق برخی از روایات سفیانی ابتدا در روم (کشورهای غربی و اروپایی) بوده، سپس راهی منطقه شام شده و حرکت خود را با برنامه ریزی آنها شروع می کند. در کتاب غیبت طوسی صفحه 278 آمده است: «سفیانی که سرکرده قوم است از کشور روم به حرکت درآید، در حالی که صلیب به گردن دارد.»

در روایات دیگر نیز تأکید شده او که داعیه اسلام دارد هم پیمان با یهودیان است و تمام سوریه و اردن را تحت فرمان خود قرار می دهد.

«خروج سفیانی حتمی است، این خروج از آغاز تا پایان پانزده ماه به طول انجامد، شش ماه آنرا به جنگ و کشتار پردازد و وقتی پنج منطقه را به تصرف خود درآورد تنها می تواند نه ماه بر آن مناطق فرمانروایی کند، نه یک روز بیشتر[1].»

طبق احادیث، مناطق پنجگانه علاوه بر سوریه و اردن، احتمالاً لبنان، فلسطین و عراق خواهند بود. ولی وحدتی که سفیانی ایجاد می کند وحدت نامبارکی است که توسط یهودیان و رومیها (غربیها) برای تضعیف اسلام و ایجاد جنگ و نبرد میان مسلمانان طرح ریزی شده است. در همین راستا او با اشغال عراق و اعزام نیروهایی به حجاز در صدد دشمنی با شیعیان و نبرد با ایران بر می آید.

«او تعداد یکصد و سی هزار نیرو به طرف کوفه اعزام و در محلی به نام «روحاء» و «فاروق» مستقر می سازد، سپس شصت هزار تن از آنان روانه کوفه شده و در محل مقبره حضرت هود در نخیله فرود آیند... گویا سفیانی [یا همراه و یاور او] را می بینم که میان خانه های شما در کوفه است و منادی او بانگ بر می آورد که هر کس سر یک شیعه علی را بیاورد هزار درهم جایزه دارد. در این هنگام همسایه به همسایه اش حمله ور شده و می گوید او از شیعیان علی است[2]».

بر طبق روایات متعدد خروج سفیانی همزمان با قیام درفشهای سیاه خراسان و ظهور سید خراسانی و شعیب بن صالح در ایران می باشد. به همین جهت نیز نیروهای ایرانی به فرماندهی شعیب بن صالح به عراق رهسپار می شوند تا در برابر فتنه و جنگ طلبی سفیانی بایستند و در همین زمان است که خبر ظهور حضرت مهدی (عج) در جهان طنین افکن می گردد.

اکنون بد نیست که نگاهی به اوضاع و احوال برخی از کشورهای منطقه در هنگام ظهور بیاندازیم و ببینیم پیشگوییهای مذهبی در این رابطه چه می گویند:

حوادث عراق

پیرامون اوضاع و حوادث عراق در دوران ظهور، روایات زیادی وارد شده و بیانگر آن است که عراق میدان کشمکشی آرام نشدنی بین نیروهای متعدد است و آشوبها و ناآرامیهای متعددی در این کشور اتفاق خواهد افتاد. برخی از این حوادث عبارتند از:

• دوره تسلط ستمکاران و مستبدان بر عراق قبل از ظهور به مدت طولانی همراه با وحشت و کشتار فراگیر که آرامشی برای مردم باقی نمی گذارد.
• کشمکشهایی برای تسلط بر حکومت عراق بین شیعیان و طرفداران سفیانی فرمانروای سرزمین شام.
• اشغال عراق توسط سفیانی و آزار و اذیت مردم سپس ورود شعیب بن صالح و شیعیان یمنی به عراق برای مبارزه با سفیانی.
• ورود سپاهیان امام زمان به عراق و اتحاد میان آنها و نیروهای ایرانی و یمنی علیه لشکریان سفیانی، آزادسازی کامل عراق توسط حضرت و پاکسازی آن از لوث سفیانیان و گروهکهای شورشی و انتخاب عراق به عنوان محل استقرار و مرکز فرمانروایی.

البته در خلال این حوادث، اتفاقات و رخدادهای دیگری نیز به وقوع می پیوندند که از میان آنها می توان به خروج شیصبانی قبل از سفیانی، شهادت فرد پاک نهادی به همراه هفتاد تن از انسانهای پاک و صالح در پشت کوفه، خروج عوف سلمی از جزیره یا تکریت و کشته شدنش در مسجد دمشق، ممنوع شدن عراقیها از سفر حج به مدت سه سال، فرو رفتن شهر بصره و خراب شدن آن اندکی پیش از ظهور، فرو رفتن زمین در بغداد و حله، ورود نیروها و سپاهیان غربی به عراق، قیام فردی نیکوکار و شایسته با گروهی اندک جهت رویارویی با لشکر سفیانی و شورش گروهکهایی از شیعه و سنی بر ضد آن حضرت اشاره نمود.

از امام باقر (ع) روایت شده:

«پیش از قیام قائم، مردم در اثر گناهانشان در رنج و عذاب خواهند بود و این رنج بوسیله آتشی که از آسمان بر آنها آشکار شود و نشانه سرخ فامی که آسمان را بپوشاند و فرو رفتن زمین در بغداد و بصره و خونهایی که در آنها ریخته شود و خانه هایی که خراب گردد و هلاکتی که در اهالی آن سامان بوجود آید و اضطرابی فراگیر که موجب سلب آرامش مردم عراق گردد جلوه گر خواهد شد»

در برخی از روایات حرکت و نهضتی از سوی سید حسنی عنوان شده که رهبری حرکتی اسلامی در عراق را به عهده خواهد داشت و پس از چندی کشته خواهد شد. در برخی دیگر از روایات خروج سید حسنی را از خراسان و ایران دانسته اند که با نیروهایش وارد عراق خواهد شد.

درباره شخصیت شیصبانی روایتی در کتاب غیبت نعمانی از جابر بن یزید جُعفی نقل شده که گفت:

« از امام باقر (ع) در مورد سفیانی سؤال کردم حضرت فرمودند: سفیانی را نخواهید دید مگر آنکه شیصبانی در سرزمین کوفان (عراق) مانند آبی که از زمین بجوشد ناگهان ظاهر شود، او نمایندگان شما را به قتل رساند. بعد از آن ماجرا در انتظار سفیانی و خروج قائم باشید.»

«شیصبان» در لغت نام ابلیس می باشد و امامان شیعه برای معرفی طاغوت و اشرار از آن استفاده می نمودند. برخی معتقدند صفاتی که برای شیصبانی در روایات آمده منطبق با صدام حسین رئیس جمهور مخلوع عراق است. شاید هم شیصبانی «ابوبکر البغدادی» رهبر گروه نظامی داعش باشد. به هر صورت سفیانی پس از شیصبانی خروج خواهد کرد. در برخی از روایات صحبت از شکافته شدن رود فرات و آب گرفتگی شهر کوفه در سال ظهور امام شده است. در روایتی از امام صادق (ع) نقل شده که:

«سال فتح، فرات شکافته شود تا آب وارد کوچه های کوفه گردد.»

در روایت دیگری از این امام بزرگوار نقل شده است که:

«زمانی که دیوار عقب مسجد کوفه که به خانه عبدالله بن مسعود می رسد تخریب گردد، حکومت خاندان فلان پایان پذیرد و پس از آن قائم ظهور فرماید».

روایات بسیاری وجود دارند که از تخریب شهر بصره در سالهای آخرالزمان یاد می کنند. این روایات غالباً متذکر می شوند که شهر بصره یا توسط آب غرق خواهد شد و یا در زمین فرو می رود و زیر و رو می شود ولی همه آنها متفق القول به مؤمنان و ساکنان شهر هشدار می دهند که از این شهر دوری کرده و در سالهای آخرالزمان در آن ساکن نباشند.

نکته دیگری که درباره عراق از روایات و احادیث حاصل می شود این است که حکومت مرکزی در این کشور در سالهای پایانی آنچنان ضعیف و ناتوان می شود که این کشور محل تاخت و تاز سپاهیان دیگر کشورها شده و لشکریان سفیانی از یک سو و سپاهیانی از ایران و یمن و حجاز از سوی دیگر و حتی نیروهایی از سوی غرب به این کشور سرازیر می شوند.

به این ترتیب بر طبق روایات در دوران پیش از ظهور عراق روزگاری پر از آشوب و ناامن و سخت را سپری خواهد کرد که در آن مرگهای دسته جمعی، وحشت، خسارت و نابودی جزئی از زندگی روزانه مردم خواهد بود.

تحولات سوریه و فتنه شام

پیش از هر چیز باید توضیح داد که شام و یا شامات منطقه وسیعی شامل سوریه امروزی، لبنان، فلسطین و بخشهایی از اردن و ترکیه بوده است که پیش از اسلام در سلطه دولت مسیحی روم شرقی (بیزانس) قرار داشت و پس از آن توسط مسلمین فتح شد و چندی بعد معاویه بن ابوسفیان ادعای حکومت بر آن کرد و مرکز حکومت خود را دمشق قرار داد به این ترتیب خلفای بنی امیه وارث حکومت خلفای راشدین شدند.

از آن زمان تا به امروز همواره دمشق مرکز حکومتی شام بوده و حتی در زمان ترکان عثمانی و خلفای بنی عباس از لحاظ سیاسی و تجاری از جایگاه ویژه و مهمی برخوردار بوده است. بنابراین وقتی در احادیث و روایات از شام سخن به میان می آید ممکن است منظور مجموعه سوریه و لبنان و فلسطین باشد و گاهی صرفاً ناحیه ای با مرکزیت دمشق مورد نظر است که تقریباً برابر با سوریه امروزی است.

روایات فتنه ویژه ای را در سرزمین شام یادآوری می کنند که قبل از خروج سفیانی اتفاق می افتد از پیامبر (ص) روایت شده که فرمودند:

«دیری نپاید که به مردم شام، دینار و پیمانهxadای نرسد، پرسیدیم این امر از طرف کیست؟ فرمود: از جانب رومیان. آنگاه اندکی سکوت کرد، سپس فرمود: در آخرالزمان خلیفه ای آید که به مردم اموال بسیار کمی دهد که به حساب نیاید.»

همچنین در احادیث دیگری صحبت از قحطی و گرسنگی شدید در شام در سالهای پیش از ظهور شده است. در روایتی از امام صادق (ع) چنین آمده است:

«پیش از ظهور قائم به طور حتم سالی فرا رسد که مردم در آن دچار قحطی و ترس شدید از کشته شدن و کمبود اموال و میوهxadها گردند و این مطلب در قرآن به روشنی دیده می شود.»

فتنه سرزمین شام بر اساس روایات، دورانی طولانی دارد و هرگاه تصور شود که رو به پایان است استمرار می یابد: «مردم از آن، راه فرار می جویند، اما نمی یابند.»

طبق روایاتی از پیامبر، این فتنه داخل تمام خانه های مردم عرب و مسلمان خواهد شد: «هرگاه آن را از سویی اصلاح کنند، از سوی دیگر گسیخته شود و یا از جانب دیگر آشوب برخیزد.»

پاره ای از روایات نیز این حوادث را مرتبط با فتنه فلسطین می دانند و شاید این فتنه که به خانه هر مسلمانی وارد شده و زندگی همه را در تنگنا قرار می دهد مرتبط با تحولات جهانی، گردنکشی و استیلای ابرقدرتها در منطقه خاورمیانه، ستم پیشگی حاکمان و زورمندان و تهاجم فرهنگی میان جوانان و جوامع مسلمان باشد.

«از پیامبر (ص) نقل شده که فرمودند: «چهار فتنه و آشوب بر امت من وارد شود که در فتنه اول خونها جاری و در دومی خونها جاری و اموال پایمال و در فتنه سوم خونها جاری، اموال پایمال و نوامیس مردم هتک شوند. اما فتنه چهارم فتنه ای کور و کر و فراگیر است و همچون کِشتیِ گرفتار در دریای متلاطم راهی برای نجات آن دیده نشود و مردم پناهگاهی نیابند. آن فتنه از شام آغاز شود و عراق را فراگیرد. سرتاسر جزیره را در هم کوبیده و بلا و گرفتاری، مردم را همچون پوست دباغی شده کند هیچ کس نمی تواند بگوید بس کنید و دست نگه دارید. اگر آن فتنه را از ناحیه ای برطرف سازند از ناحیه ای دیگر سر برآورد.»

و در روایتی آمده است:

«زمانی که فتنه فلسطین رخ دهد، وضع شام همچون آب درون مشک آشفته شود و چون وقت پایانش فرا رسد پایان پذیرد، در حالی که شما جماعتی پشیمان و اندکید.»

و در روایتی دیگر می گوید:

«آن فتنه و آشوب، شام را احاطه می کند و عراق را در بر می گیرد و جزیره را در هم می کوبد.»

و در روایتی چنین آمده: «آنگاه فتنه ای پدید آید که هر چه سخن از پایان آن رود، ادامه یابد. هیچ خانه ای باقی نماند مگر آنکه فتنه داخل آن شود و هیچ مسلمانی نماند مگر آنکه سیلی آن را بر صورت خود لمس کند تا آنکه مردی از خاندان من ظهور نماید.»

... تعداد زیادی از روایات با صراحت بیان کرده اند که آن فتنه، آخرین فتنه قبل از ظهور و متصل به ظهور حضرت است و برخی روایات آنرا بطور واضح فتنه متصل به ظهور معرفی نکرده اند، بلکه از آن به عنوان آخرین فتنه تعبیر نموده اند. »[3]

شاید این فتنه اشاره به سلسله حوادث اشغال فلسطین توسط صهیونیستها و سپس اجرای سیاستهای پلید آنها در منطقه داشته باشد که در نهایت منجر به قدرت گرفتن حاکمان ستم پیشه و دیکتاتور در منطقه و ایجاد آشوب و بحران در خاورمیانه شده که همه مسلمانان را در ناامنی و تنگنا قرار داده است.

اگر به صورت ریشه ای و دقیق به مسائل سیاسی و حوادث قرن اخیر در خاورمیانه بنگریم می بینیم که ردپای صهیونیستها و لابیهای صهیونیستی در تمام بحرانها و مشکلات منطقه به گونه ای وجود دارد: «زمانی که فتنه فلسطین رخ دهد، وضع شام همچون آب درون مشک آشفته شود...». و یا شاید به حوادث اخیر سوریه و اختلافات و درگیریهای نظامی جاری در منطقه سوریه و عراق مرتبط باشد.

جزیره یا جزیرة الفرات در قدیم به ناحیهxadای مرزی میان کشورهای ترکیه، عراق و سوریه اطلاق می شده است که میان دو رود دجله و فرات قرار گرفتهxadاند. این منطقه شامل نواحی دیاربکر در ترکیه، دیار مضر و دیرالزور در سوریه و دیار ربیعه و موصل در عراق است (به نقشه زیر توجه کنید). کماکان نیز در بعضی از نقشه ها این نواحی با همین نام نشان داده می شود. البته در خاک ترکیه همxadمرز با سوریه و در نزدیکی خاک عراق هم شهر کوچکی واقع شده که جزیره نام دارد. این شهر در نقشهxadهای لاتین با نام cizre مشخص شده که در زبان ترکی jizra یا همان جیزره تلفظ می شود. غالب جمعیت آن کرد بوده و در سالهای اخیر مناقشات متعددی در این شهر میان نیروهای PKK و دولت ترکیه صورت گرفته است. ولی به نظر می رسد احادیث و روایات به همان منطقه جزیرة الفرات اشاره دارند که در میان کشورهای سوریه و عراق و ترکیه قرار گرفته زیرا در متن احادیث گفته شده: « ...آن فتنه از شام آغاز شود و عراق را فراگیرد. سرتاسر جزیره را در هم کوبیده و بلا و گرفتاری، مردم را همچون پوست دباغی شده کند هیچ کس نمی تواند بگوید بس کنید و دست نگه دارید. اگر آن فتنه را از ناحیه ای برطرف سازند از ناحیه ای دیگر سر برآورد.».

اشاره به نام کشورهای شام(سوریه) و عراق و محتوای حدیث نشان می دهد که جزیره نمی تواند شهر کوچکی باشد بلکه دلالت به منطقهxadای وسیع دارد که بلا و گرفتاری سرتاسر آن را فرا خواهد گرفت و از هر ناحیه آن را برطرف کنند از ناحیهxadای دیگر سر برمی آورد.

اگر در نقشه به حدودی که تحت تسلط گروه تروریستی داعش قرار گرفته و انطباق آن با منطقه جزیره توجه کنید به نکته جالبی پی خواهید برد. این منطقه تا حد زیادی منطبق با نواحی تحت تسلط داعش می باشد. بنابراین فتنه چهارم می تواند اشاره به فتنه داعش و جنایات فجیع این گروه تروریستی داشته باشد.

برخی روایات حکایت از آن دارند که زلزلهxadای بزرگ در شام اتفاق خواهد افتاد که خسارات فراوانی به بار می آورد. از امیر مؤمنان علی (ع) روایت شده که فرمود:

«وقتی دو گروه نظامی در شام اختلاف کنند، نشانه ای از نشانه های الهی آشکار شود. پرسیدند: ای امیرمؤمنان، آن نشانه چیست؟ فرمود: زمین لرزه ای در شام که صد هزار نفر در اثر آن هلاک گردند و خداوند آن را رحمتی برای مؤمنان و عذابی برای کافران قرار دهد. در آن هنگام نظارهxadگر سوارانی با اسبهای سفید و درفشهای زرد باشید که از مغرب زمین روی آورند تا وارد شام شوند.

این حوادث با مصیبت بزرگ و مرگ سرخ همراه شود. پس بنگرید فرو رفتن روستایی از دمشق را که به آن حرستا گویند. آنگاه فرزند جگر خوار [سفیانی] از سرزمین خشکیده (یابس) خروج کرده و بر منبر دمشق قرار گیرد. پس از آن در انتظار خروج مهدی (ع) باشید.»

منظور از سرزمین خشیکده منطقه حوران نزدیک درعا است که در مرز سوریه و اردن قرار دارد در بعضی از احادیث و روایات اشاره به درگیری بین سه گروه بر سر قدرت در شام شده است.

از امام باقر (ع) نقل شده که فرمود: «در آن سال همه سرزمینهای اسلامی که در سمت غرب قرار دارند، دچار اختلاف شدید شوند نخستین سرزمینی که ویران شود، شام است. در آنجا سه گروه یعنی طرفداران اَصهَب، اَبقَع و سفیانی با یکدیگر اختلاف کنند.»

به نظر می رسد که فرمانده ابقع در پایتخت (دمشق) قرار دارد (ابقع به کسی گفته می شود که پوست بدنش سیاه و سفید باشد) و بعضی روایات دلالت دارند که قیام اصهب از خارج پایتخت آغاز می شود. هیچ یک از این دو فرمانده نمی توانند بر دیگری پیروزی قاطعی بدست آورند. سفیانی از این فرصت استفاده کرده و از خارج پایتخت دست به یورش می زند و هر دو گروه را تار و مار می کند.

سایر احادیثی که در ارتباط با اوضاع و احوال شام در دوران پیش از ظهور مطرح می شود غالباً حول محور سفیانی و شورش او در سرزمین پهناور شام است. او دشمن سرسخت و رو در روی حضرت است و همانگونه که پیشتر گفته شد خروج سفیانی از نشانه های قطعی ظهور حضرت مهدی (عج) می باشد.

درباره مشخصات ظاهری سفیانی گفته شده وی مردی است میان قامت، بدقیافه، دارای سری بزرگ با صورتی آبله گون که نامش عثمان و یا در روایتی عبدالله گفته شده و از لحاظ اخلاقی و رفتاری فردی است حیله گر و مکار، ظالم و سنگ دل که از دین به عنوان وسیله ای برای فریب مردم و رسیدن به مقاصد پلید خود بهره می گیرد: «سفیانی بدترین فرمانروا است، دانشمندان و اهل فضل را می کشد و از وجود آنها برای مقاصد خود استفاده می کند. هر کس سرباز زند به قتل می رسد.» مهمترین هدف او شوراندن اهل تسنن بر علیه شیعه است:

«منادی او ندا می دهد، هر کس سر یک تن از شیعیان علی را بیاورد هزار درهم پاداش اوست. در این هنگام همسایه بر همسایه حمله برده و می گوید این شخص از شیعیان است...» امام صادق (ع)

بعضی از روایات رنگ پرچم سفیانی را سرخ دانسته و پیش از ظهور مهمترین دشمن سفیانی را پرچمهای سیاهی که از خراسان به رهبری شعیب بن صالح وارد کوفه می شوند معرفی کرده اند.

«وقتی سفیانی از استیلای خود بر منطقه آسوده خاطر شود، عملیات مهم برون مرزی خود را آغاز می کند و لشکر خود را برای رویارویی با ایرانیانی که زمینه ساز ظهور حضرت اند آماده می کند. «آنگاه سفیانی همه تلاش و کوشش خود را متوجه عراق کند و سپاه وی وارد قرقیسیا شود و در آنجا به کارزار پردازد.» »

نبرد قرقیسیا

«قرقیسیا شهر کوچکی در خاک سوریه و مدخل ورودی رودخانه خابور به رودخانه فرات است، نام کنونی آن شهر البصیره نزدیک به شهر المیادین و دیرالزور می باشد این شهر نزدیک به مرز سوریه و عراق و در فاصله کمی از مرز ترکیه واقه شده است (در نقشه کشور سوریه در صفحات پیشین، این مناطق دیده می شوند) ... طبق روایات، نبرد بزرگی در آنجا اتفاق می افتد که وقت آن مشخص نیست. اما بعضی روایات آن را جنگ بین بنی العباس و بنی امیه می دانند و بعضی دیگر آن را با جنگ سفیانی که در زمان امام مهدی(عج) خروج خواهد کرد، مرتبط دانسته اند. و بعضی، علت آن جنگ را گنجی دانسته اند که در بستر رود فرات ظاهر می گردد و بر سر آن، جنگ بین سفیانی و ترک ها در می گیرد.

و اکنون روایات آن: روایت شده که امام باقر (ع) به شخصی به نام مسیر فرمود: «چقدر بین شما و قرقیسیا فاصله است؟ عرض کرد: آنجا نزدیک ساحل فرات است. فرمود: آگاه باش که در آنجا واقعه ای اتفاق خواهد افتاد که از زمان خلقت آسمان و زمین چنان واقعه ای روی نداده و روی نخواهد داد. آنجا سفره رنگینی برای پرندگان آسمان و درندگان زمین گسترده شود. قیس در آنجا کشته شود و کسی خونخواه او نخواهد بود.»

... روایت ذیل این جنگ را به بنی عباس و بنی امیه نسبت می دهد:

روایت شده که امام باقر (ع) فرمود: «بین بنی عباس و بنی مروان[4] جنگی در قرقیسیا رخ دهد که نوجوانهای شجاع و نیرومند در آن پیر گردند. خداوند پیروزی را از آنها بردارد و به پرندگان آسمان و درندگان زمین وحی کند: خود را از گوشت ستمگران سیر سازید. سپس سفیانی خروج کند.»

جابر جُعفی می گوید: امام باقر (ع) به من فرمود: «ای جابر، خود را زمین گیر کن و هیچ حرکتی منما تا نشانه هایی که برایت می گویم آشکار شود، اگر آنها را درک کنی:

اولین علامت اختلافی است که بین اولاد فلانی روی خواهد داد که فکر نمی کنم آنرا ببینی. زیرا بعد از من اتفاق می افتد و منادی از آسمان ندا دهد و نوای پیروزی از سوی دمشق، به گوش رسد و قریه ای از نواحی شام به نام «جابیه» در زمین فرو رود و گوشه راست مسجد دمشق فرو ریزد و گروهی از منطقه ترکها شورش کنند و بدنبال آن آشوب روم فرا رسد. آنگاه برادران ترک روی آورده تا در جزیره فرود آیند و شورشیان روم از طرف دیگر آمده و در رمله مستقر گردند. ای جابر در آن سال اختلافات زیادی در منطقه غرب (غرب کشورهای اسلامی) رخ دهد، اولین جایی که تخریب شود، شام است. سه گروه اصهب، ابقع و سفیانی در شام درگیر شوند. سفیانی با ابقع جنگیده و او را با همراهانش به هلاکت رساند سپس اصهب را نابود کند. تمام تلاش سفیانی این است که به عراق روی آورد. سپاه او به قرقیسیا که رسد صد هزار تن از ستمگران آنجا کشته شوند. آنگاه سفیانی سپاهی به کوفه فرستد که تعداد آنان به هفتاد هزار نفر می رسد او مردم کوفه را اسیر یا مصلوب و یا به قتل رساند.»

در آن هنگام پرچمهایی از خراسان ظاهر شده و به سرعت حرکت کنند. عده ای از اصحاب حضرت قائم (ع) همراه آنانند، آنگاه شخصی از اهل کوفه علیه سفیانی خروج کند که به دست فرمانده سپاه سفیانی بین حیره و کوفه کشته شود. سپس سفیانی سپاهی به مدینه روانه کند که به سبب آن حضرت مهدی (ع) از مدینه به مکه رود. خبر به فرمانده سپاه سفیانی می رسد که مهدی (ع) از مدینه خارج شده است. او سپاهی به دنبال آن حضرت می فرستد ولی به آن حضرت نمی رسد.

حضرت مضطرب و نگران همچون موسی بن عمران(ع) از مدینه خارج و وارد مکه می گردد. فرمانده سپاه سفیانی به بیداء که رسد ناگاه منادی از آسمان ندا دهد: ای بیداء، این سپاه را در خود فرو بر! پس زمین بیداء دهان باز کرده و آنها را در خود فرو برد. به گونه ای که 3 نفر از آنها بیشتر نجات نیابند... آن روز قائم (ع) در مکه خواهد بود. او تکیه بر بیت الله الحرام فریاد برآورد: ای مردم عالم! ما از خداوند یاری می طلبیم، هر کس دعوت ما را بپذیرد. ما اهل بیتِ پیامبر شماییم، ما نزدیکترین مردم به خداوند محمدیم (ص).» این روایت در کتاب «الفتن» ابن حماد، با سند آمده و آن را مرتبط به سفیانی می داند.»[5]

در روایتی از پیامبر (ص) آمده است: «فتنه چهارم هجده سال به طول انجامد و آنگاه که خاموش شود، در فرات کوهی از طلا ظاهر گردد و جنگی بر سر آن درگیرد که از هر نه نفر، هفت نفر کشته شوند.»

دقیقاً مشخص نیست منظور از فتنه چهارم در این حدیث کدام فتنه است زیرا احادیث مختلف در ذکر تعداد فتنه ها با یکدیگر متفاوتند ولی شاید این همان فتنه چهارمی باشد که پیشتر، از پیامبر (ص) نقل شد، همان فتنه ای که طبق روایت «از شام آغاز شود و عراق را فرا گیرد. سرتاسر جزیره را در هم کوبیده و بلا و گرفتاری، مردم را همچون پوست دباغی شده کُند...»

و منظور از کوهی از طلا که در فرات ظاهر می گردد، شاید منابع نفت و یا معادن طلا و نقره باشد که در آینده کشف شده و بر سر آن بین دولتهای عراق و ترکیه و سوریه و یا نیروهای نظامی مسلط بر منطقه درگیری و جنگ پیش آید. البته اکثر روایات این درگیریها را میان نیروهای ترک و سپاه سفیانی دانسته اند....

ادامه مطلب و دنباله حوادث و وقایع آخرالزمانی را می توانید در کتاب مطالعه فرماید.

تیترهای زیر مطالب مرتبطی هستند که شرح کامل و جزییات آن در کتاب آمده است:

تحولات ایران ...

وضعیت مصر ...

نقش یمن در دوران ظهور ...

تحولات عربستان سعودی ...

دجال اصلی ترین دشمن منجی موعود ...

آتش حجاز ...

نشانه های حتمی ظهور ...

آرماگدون نبرد حق علیه باطل ...

برچسبها: منجی موعود, حوادث آخر زمان, وقایع آخرالزمانی, سوریه و عراق, علایم ظهور تصویری از آینده بشر و بشر آینده...